• spotkania i rozmów przy kawie oraz przysmakach ze Sprawiedliwego Handlu
• wymienialni ubrań (godz. 14.00 – 17.00)
• warsztatu, który pozwoli zrozumieć, jak produkowane są ubrania, zarówno te bardziej jak i te mniej przyjazne środowisku i ludziom (godz. 15.00 – 16.00)
• ekologicznego kącika zabaw dla najmłodszych (godz. 14.00 – 17.00)

• Wymieniamy „ciuch za ciuch”
• Ubrania przynosimy czyste i w dobrym stanie
• W miarę możliwości przynosimy własne wieszaki
• Przychodzimy z obowiązkowym uśmiechem na twarzy, otwarci na zmianę i świetną zabawę 

   

W latach 1878-80 Józefa Dietla następca prezydenta miasta Krakowa, Mikołaj Zyblikiewicz zaznajomiony ze sprawami Krakowa postawił sobie za cel kontynuowanie działalności zapoczątkowanej przez Dietla. Zrealizował wiele jego zamierzeń. W ramach porządkowania miasta zasypano koryto Starej Wisły, na którym to miejscu powstała ulica Dietla.

Od samego początku istnienia tej ulicy przechodzi ona metamorfozy. Czas najwyższy na kolejną zmienę. Tym razem zmiana powinna wyjść frontem do mieszkańów kamienic, przedsiębiorców i każdego z nas – obywatela i obywatelki miasta. Zmiana jaką zaproponujemy wpisuje się w nowoczesną politykę nowczesnych miast europejskich. Miast, które ludzi i ich potrzeby stawiają na pierwszym miejscu, proponując dobre i skuteczne rozwiązania dla wszystkich dotychczasowych użytkowniów zmienianej przestrzeni.

Chcesz poznać wizję Nowej Dietla? Przyjdź do Bunkra Sztuki w Krakowie, pl. Szczepański 3a, w czwarek, 26 kwietnia o g. 18.30.

W cyklu Po kapitalizmie, w module miasto przedstawiciele Polskiej Zielonej Sieci opowiedzą o wizji Wyższej kultury mobilności, czyli ulicy Dietla jako bulwarze.

Pokaz odbędzie się 23 kwietnia [poniedziałek] w Krakowie, w Klubie Finka (ul. Warszauera 1), godz. 19:00. Wprowadzenie do filmu zapewni Ola Antonowicz z Polskiej Zielonej Sieci.

Więcej informacji nt. filmu znajdziecie tutaj.

Regulamin konkursu znajdziesz na stronie ibikekrakow.com/regulamin.
Organizatorzy przewidzieli opisane szczegółowo w regulaminie nagrody w postaci sakw i peleryn rowerowych oraz oświetlenia oraz rower miejski dla szkoły, z której uczniowie zdobędą I miejsce.

Konkurs organizuje Polska Zielona Sieć, natomiast nagrody w konkursie finansuje WFOŚiGW w Krakowie.

Mechanizm przewiduje zarówno finansowanie projektów “dużych”, jak i Funduszu małych grantów.

Konsultacje prowadzone będą za pośrednictwem strony internetowej Ministerstwa Środowiska wyłącznie przy pomocy specjalnie przygotowanego formularza, który, wraz z propozycjami Programów Operacyjnych, znajdziecie tutaj.

Konsultacje trwać będą do 4 kwietnia 2012 roku.

Więcej informacji znajdziecie na stronie Ministerstwa Środowiska.

“Powstrzymanie spowodowanych działalnością człowieka zmian klimatu stanowi największe wyzwanie ekologiczne i polityczne XXI wieku. Jak wskazują badania, ponad 90% Polaków jest w pełni świadoma, że za zmiany klimatu odpowiada człowiek. Jednocześnie 2/3 społeczeństwa uważa, że rząd polski powinien im przeciwdziałać! Odpowiedzialność tę dobrze rozumie większość europejskich przywódców podejmujących w swoich krajach działania na rzecz redukcji emisji gazów cieplarnianych. Właśnie takiej postawy oczekuje od Pana Premiera polskie społeczeństwo.”

Pełną treść listu przeczytacie tutaj.

Realizacja projektu nie tylko polepszy jakość działania tych instytucji na rzecz rozwoju lokalnych społeczności, lecz także będzie swoistą promocją odnawialnych źródeł energii jako bezpiecznego, korzystnego dla zdrowia ludzi i środowiska rozwiązania zapewniającego dostęp do potrzebnej energii indywidualnym rodzinom.

Nasze działania łączą elementy walki z ubóstwem (zapewnienie stałego dostępu do elektryczności), edukacji ekologicznej (potrzeba zrównoważonego wykorzystania zasobów naturalnych) i rzeczywistej redukcji zużycia drewna i paliw kopalnych (ograniczanie śladu ekologicznego).

Więcej informacji znajdziecie już wkrótce na naszej stronie www.globalnepoludnie.pl

Projekt pod nazwą „Zwiększanie dostępu do odnawialnych źródeł energii na obszarach wiejskich w Tanzanii.” finansowany jest ze środków Pomocy Rozwojowej MSZ 2012.

“W czasach nadwyrężonych przez kryzys ekonomiczny budżetów państw członkowskich Unii Europejskiej, jak nigdy dotąd istotne jest zapewnienie, że podatki obywateli UE będą wydawane mądrze, w sposób zrównoważony, oraz tak, by generowało to dodatkowe korzyści. Ostatnie badania potwierdzają, że „zazielenienie” zaledwie 14% unijnych dotacji spowodowałoby w krótkiej perspektywie czasowej stworzenie pół miliona miejsc pracy. Obecnie aż 78% unijnego budżetu daje niespełna 1,2 miliona miejsc pracy.”

Zachęcamy do zapoznania się z pełnym tekstem apelu.

Więcej na chronmyklimat.pl

Raport pod nazwą „Wstępna ocena wpływu ustanowienia celów redukcji emisji wg dokumentu KE Roadmap 2050 na sektor elektroenergetyczny, gospodarkę i gospodarstwa domowe w Polsce”, został wykonany przez firmę Badania Systemowe „EnergSys” Sp. z o.o. na zlecenie nie tylko Krajowej Izby Gospodarczej, ale także TAURON Wytwarzanie SA oraz PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna SA. Nieprzypadkowo prezentuje więc wnioski zgodne z interesami wielkich koncernów, którym zależy na utrzymaniu przestarzałego, scentralizowanego systemu energetycznego – uważa Zbigniew Karaczun, prezes Okręgu Mazowieckiego Polskiego Klubu Ekologicznego, ekspert Koalicji Klimatycznej. Ambitna polityka klimatyczna przyczyniłaby się do rozwoju energetyki rozproszonej, opartej na lokalnych, odnawialnych zasobach energii, co zagroziłoby ich dominującej pozycji na rynku. Obecna debata publiczna wskazuje, że raport będzie w najbliższym czasie orężem przeciwko polityce klimatycznej wykorzystywanym przez lobby, które mogłyby stracić na modernizacji energetyki w Polsce.

Raport KIG pomija korzyści z poprawy innowacyjności gospodarki przez rozwój innowacyjnej, rozproszonej energetyki. Już dziś polska gospodarka internetowa osiągnęła wartość ok. 3% PKB, czyli ma większy udział w PKB niż polskie górnictwo. Polityka klimatyczna to też szansa na tworzenie setek tysięcy nowych miejsc pracy w małych i średnich przedsiębiorstwach działających w sektorze odnawialnych źródeł energii i efektywności energetycznej. Odejście od paliw kopalnych prowadzi do obniżenia tzw. kosztów zewnętrznych wytwarzania energii, takich jak koszty ochrony zdrowia, uzdatniania wody, niszczenia materiałów budowlanych, chorób lasów czy zmniejszenia plonów. Każda kilowatogodzina energii wytworzona w Polsce, której średnia cena dla gospodarstw domowych wynosi około 0,60 groszy, ze względu na uzależnienie od węgla niesie za sobą dodatkowo nawet do 80 groszy kosztów zewnętrznych.

W 2009 roku Europejska Agencja Środowiska (EAŚ) oszacowała koszty zewnętrzne największych polskich elektrowni oraz zakładów przemysłowych na 45 ‐ 79 mld złotych. Sama wartość tych strat przekracza kilkakrotnie szacowany w raporcie KIG na 13 mld złotych rocznie koszt prowadzenia polityki klimatycznej. Raport EAŚ obejmował 10000 największych zakładów przemysłowych i elektrowni w Europie. W pierwszej dziesiątce największych europejskich trucicieli znalazły się dwa zakłady z Polski: otwierająca listę Elektrownia Bełchatów oraz zamykająca dziesiątkę Elektrownia Turów. Przerzuciły one w roku 2009 na społeczeństwo polskie od 9 mld do 16 mld złotych kosztów zewnętrznych. Oba te obiekty są własnością sponsora raportu KIG – Polskiej Grupy Energetycznej.

Kosztów tych nie płacimy w cenie energii, ale ponosimy je jako społeczeństwo – w jakości życia i zdrowia naszego i naszych dzieci. Każda rzetelna analiza ekonomiczna powinna to uwzględniać. Równie ważna, co debata o kosztach prowadzenia ambitnej polityki klimatycznej, jest debata o kosztach braku tej polityki – mówi Kuba Gogolewski, koordynator ds. klimatu i energii Polskiej Zielonej Sieci i CEE Bankwatch Network.
Raport KIG nie odnosi się także do tego, że polityka klimatyczna obniży koszty związane z importem i subwencjami dla węgla. Od 2008 roku Polska jest importerem węgla, a import ten stale wzrasta, w 2011 roku wyniósł ok. 15 mln ton. Dlatego brak realizacji ambitnej polityki klimatycznej oznacza zmniejszenie bezpieczeństwa energetycznego Polski i dalsze uzależnienie się od importu surowców – nie tylko ropy i gazu, ale także węgla. Raport KIG nie odnosi się też do subwencji, jakie co roku sektor węglowy otrzymuje z budżetu państwa. Tylko w 2010 roku wartość tych subwencji wyniosła około 2 miliardów 772 milionów złotych*.

Autorzy raportu KIG opublikowali jedynie jego syntezę, zatajając metodologię i przyjęte założenia badawcze. Tym samym nie ma żadnych merytorycznych podstaw weryfikacji, czy wyniki obliczeń są prawidłowe. Do momentu upublicznienia tych danych należy przyjąć zgodnie z naukową ostrożnością, że wyniki te są błędne. Kompetencje firmy EnergSys w prowadzeniu analiz ekonomicznych zresztą już wcześniej poddawało w wątpliwość Ministerstwo Gospodarki i Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową. Krytyka dotyczyła Raportu 2030 EnergSys, w którym prezentowane szacunkowe koszty realizacji polityki klimatycznej drastycznie odbiegały od wszystkich pozostałych analiz makroekonomicznych na ten temat. W porównaniu np. z szacunkami Banku Światowego koszty dla PKB na 2020 rok przedstawione przez EnergSys były cztery razy wyższe!

*OECD, 2011: Poland: Inventory of estimated budgetary support and tax expenditures for fossil fuels. OECD. Paris